Dorus Rijkers

Theodorus Rijkers werd geboren op 27 januari 1847 in de Blomsteeg in het hartje van de
Ouwe Helder, een steeg die liep tussen de Langestraat en de Middenstraat, als zoon van
Cornelis Rijkers en Elisabeth Moorman. Vader was timmerman op de Rijkswerf en Dorus, de
4e van 10 kinderen moest al snel meehelpen om het gezin draaiende te houden. Als hij van
school kwam stond er gewoonlijk al een kruiwagen met een tal haringen op hem te wachten,
daarmee moest hij uit venten. (een tal is ongeveer 200, 220 stuks) Na verschillende baantjes
zoals kruideniersjongen bij Maalsteed aan de Dijkstraat, waar hij de bijnaam "Suikersleng"
kreeg ging de zee trekken en Dorus werd visserman op een geepvlet en begon weldra op
eigen risico als vletterman.

In die tijd gebeurde het nog al eens dat er een schip aan de grond liep, en als je zo'n schip dan
hielp, kon je met een "sjouw" wat geld van de assurantie verdienen. Zo'n buitenkansje trof
Dorus af en toe, al moest je vaak lang wachten voordat het geld werd uitgekeerd.
Op 9 juni 1870 trouwde Dorus, toen 23 jaar met de weduwe Neeltje Huisman, 39 jaar. Neeltje
stond er alleen voor met 6 kinderen. Haar man, Jan Kuiper was in de woedende golven
verdronken. Het "boterde"tussen Dorus en Neeltje. De oudste kinderen vonden dat minder
leuk want Dorus stond als een opvliegend man en waaghals bekend. Dorus was nog maar 28
toen hij al "opa"werd van z'n stiefkinderen. Die "erenaam" Opa Dorus heeft hij heel z'n leven
behouden. Het leven had nog een verrassing voor hen in petto want op 29 september 1870
werd hun dochter, en Dorus enigste kind Theodora (Doortje) geboren.

De allereerste redding heeft Dorus met vier anderen in z'n eigen boot gedaan. Dat was in 1872
toen de Nederlandse bark "Australië" op de Haaks strandde. In dat jaar werd hij gevraagd als
schipper voor de reddingsboot. De grootste gebeurtenis uit Dorus schippersjaren is de redding
van de schipbreukelingen van de "Renown"geweest. Dat was in december 1887. De Renown,
een duits barkschip onder kapitein Rosenao, van Bangkok met rijst naar Bremen bestemd en
met 25 koppen bemand strandde in de morgen van 9 december 1887 op de Pannekoek.
Tweemaal werd de reddingsboot op die vreselijke nacht teruggeslagen en hoog boven de
branding uit, voorover in de diepte neergeworpen en liep zij gevaar om te slaan of bij het
naderen van het gestrande schip, waarover de zee reeds heen sloeg, verbrijzeld te worden. De
schipbreukelingen riepen vanuit het touwwerk van de boven water stekende bezaansmast
luide om hulp en met ontzaglijke moeite lukte het de reddingsboot het wrak te naderen, en er 11
mannen af te halen en behouden aan boord van de sleepboot Hercules te brengen. De
duisternis viel in en 14 schipbreukelingen bleven in die ijskoude angstige decembernacht
wachten op hun lot. Bij het aanbreken van de dag trok de reddingsboot er opnieuw op uit en
lukte het nog 7 man te redden.
Vele reddingen zouden nog volgen !

Dorus Rijkers overleed op 19 april 1928 op 81 jarige leeftijd in z'n huisje in de
Artilleriestraat. Neeltje was hem op 11 oktober 1902 al op 71 jarige leeftijd voorgegaan.
In z'n leven redde hij zo'n 500 mensen. Zijn begrafenis was een indrukwekkende gebeurtenis
waarbij velen aanwezig waren.
Het Helders mannen koor zong het "Goeden nacht"van Roeske;

Eenmaal zal de zwarte grond
Als de nacht ons dekken

Wie zou voor die ruste schromen ?
Daar het lijden is weggenomen
Goeden nacht !